म पछी नेपालको प्रधानमन्त्री बन्नु छ ।

हेम प्रसाद दहाल

म पर्देशमा छु , म परिश्रम गरी रहन्छु ।

मेरो परिश्रमबाट सबैलाई हसाइ रहेछु रमाइ रहेछु ।

म आँखा चिम्म सम्म गर्दिन

किन कि म यहाँको परीश्रमी हुँ

तपाईं पनि शायद

त्यही गरी रहनु भएको होला

किनकी तपाईं पनि पर्देशीभुमिमा

रङमगाइ रहनु भएको होला ।

मलाई काठयङ्रिएको जाडोले न असर गर्छ ,

न तातो ५० डिग्रीको तापले ।

मलाई काम गर्न न लाज छ ,

न सबैले भनेको कुरा मान्नलाई ।

म त जे पनि गर्न सक्छु यहाँ ,

किन कि म यहाँ को श्रमजिबी हुँ ।

म भोको बस्दिन कहिलै ,

मेरा बाहुबलमा तागत छ ।

म सान दिन्न कहिलै

किन कि मैले आफ्नै परिश्रमले कमाएको जेथा छ ।

मैले नेता देखिन यहाँ , देखे सबै सहयोगी ।

मैले दु:ख भोगिन यहाँ , तर पिडा भोगे देशमा ।

म यहाँ रमाउन सक्छु , म यहाँ हास्न सक्छु ।

म यहाँ गीत लेख्न सक्छु म यहाँ गाउँन सक्छु

तर म यहाँ नराम्रो काम गर्न सक्दिन ।

किन कि म यो पर्देशको बिरानो भुमिमा रमेको छु ।

तर म नेपालमा भएको भए ,

म कहाँ काम गर्न सक्छु ,

मलाई त राम्रो कुर्सी चाहिन्छ ।

म कहाँ फुल हेर्न सक्छु

, मलाई त नेताको पछी लाग्नु छ ।

मैले कहाँ बाटो बढार्न हुन्छ ,

म त ठुलो मान्छे हुँ ।

मलाई जाडोमा बहिर निस्कन कसरी मिल्छ ,

म विरामी भै हाल्छु नि ।

म गर्मीमा काम नै गर्न सक्दिन ,

किन कि मलाई पुगेकै छ ।

मेरा बाहुबलमा तागत त छ

तर म परिश्रम गर्दिन बरु म २,४ जना ढाल्दिन्छु नि ।

किनकि म त देश को साँढे हुँ ।

म बरु भोकै बस्दिन्छु , किन म गर्छु दु:ख ।

बरु ठग्छु नि २,४ सोझालाई ,

कि कमाउन पैसा

अपहरण नै गर्दिन्छु ।

म यहाँ हास्न सक्दिन ,

बोल्न मैले साउती मार्नु पर्छ

किन कि म स्वदेशमै आफ्नै मातृभूमीमा छु ।

मैले नेताको पछी लाग्नु छ

,किन कि उनिहरुको पछी नलागे मेरो काम नै बन्दैन ।

मैले सक्दो ढाट्नु छ ,

किन कि म पनि पछी नेता हुनु छ

अनी मैले अशिक्षितको देश बनाउनु छ यस्लाई ,

अभाब नै अभाबको श्रृजना गरेर शिक्षित समुदायलाई ,

बिदेश धकेल्नु छ ,

किन कि म पछी नेपालको प्रधानमन्त्री बन्नु छ ।